Bayramköy Deyimleri


• Gölcükten inilir , Bayırbaşına,

Gurban olunur; toprağına, taşına,

• Cami önündeki asırlık taşına..

Kimler yaslanmadı ki Bayram Köyünde..



• Aşşapınarda kurulurdu, kazan,

Bebelere ''Bakman!'' diye çok olurdu kızan,

Basma peyniriydi ekmeenden sızan,

Kimler yutkunmadı ki, Bayram Köyünde..



• Sabahları hollukları yoklayan,

Çeşme başında faklak oynayan,

Çaraldan mancar, çiğdem toplayan,

Kimler kaldı ki, Bayram Köyünde..



• Gaz lambasında kaneviçe işlerdi,

Nasırlı ellerle gara taşı süslerdi,

Ayran aşıyla soğanını çiğnerdi,

Kimler Şükretmedi ki, Bayram Köyünde...



• Ferfene var, evden ekmek, turşu al,

Söylemesende komşu kümesinden tavuk çal,

Höşmerim üstüne bulursan bir de bal,

Kimler yemedi ki, Bayram Köyünde…



• Düğün olur,davul zurna çalınır,

Yukarıpınara sinsin ateşi yakılır,

Önün kavurga kavurur, ardın harman savurur,

Kimler bağırmadı ki, Bayram Köyünde…



• Tahda beşiklerde sallanan,

Al kınalarınan askere yollanan,

Cephelerde Allah Allah diye şahlanan,

Kimler hatırlanır ki, Bayram Köyünde...



• Gabalında sallanan,

Garaköyünde avlanan,

Müselle taşında ağlanan,

Kimler uğurlanmadı ki, Bayram Köyünde..



• Odasında aşşık üten,

Osman Harmanında buğday döven,

Dedenin sette dua eden,

Kimler unutulmadı ki, Bayram Köyünde...



• Gayacıkta tarihsiz ceviz ağacı,

Meyvesi yetmez de verir acı,

Küçük bir oğlan, üç de bacı,

Kimler yetim kalmadı ki, Bayram Köyünde…. (R.O.A)
 


gardaşlık , ahıretlık